یکم – خبر خوش

- hoseyn jan age concerte shajariyan miri az tarighe saite del avaz belit rezerv kon

این اس.ام.اس در یکی از روزهای آخر خرداد به دستم رسید (یعنی به تلفن همراهم رسید). من هم که طبق معمول گرفتار بودم و امتحانات و مختصری کسالت مزید بر علت شده به کلی فراموش کردم که در پی تهیه بلیط و پرس و جو در مورد برنامه باشم.

زمانی که برنامه ها شروع شد تازه فهمیدم ای داد بیداد بلیط ها پیش فروش شده و من ماندم و یک بلیط نخریده برای کنسرت. تو همین گیر و دار بودم که محمود رضا گلچین عزیز تر از جانم زنگ زد و گفت حسین ای جان جانانم چه نشستی که من برات بلیط خریدم و اصلا صحبت پولش رو هم نکن. تولدت مبارک.

منو بگی کلی ... کیف شدم و خوشحال از این رویداد. ( فکر میکنم 50 درصد افرادی که از من ایمیل میگیرن محمود رضا گلچین رو میشناسن و برای اونهایی که این موجود زنده رو نمیشناسن باید بگم که این آدم یکی از عجایب هفتگانه است که خدا خلق کرده ) . گذشت و گذشت تا شب برنامه رسید (خواستم بگم فرا رسید دیدم خیلی کلیشه ای و تکراریه!!!). بنده حقیر هم 1 ساعت از دفتر جیم زدم (= پیچوندم = دررفتم). از اونجایی که بلیط ما ( چون 6 نفر بودیم ) مربوط  به شب آخر بود فکر کنم بتونید تصور کنید درب ورودی سالن چه خبر بود. بعد از وارد شدن به سالن و جایگیری در بالکن M ردیف 5 دیگه دل تو دلم نبود. طبق معمول برنامه با اندکی تاخیر (حدودا 45 دقیقه !!!) آغاز شد. تا یادم نرفته بگم قبل از شروع برنامه که تازه وارد سالن شده بودیم یه مرتبه صدای سوت و کف حضار بلند شد بعد از کمی چشم انداختن متوجه شدم این تشویق ها به افتخار حضور استاد علیزاده و استاد لطفی در سالن بود.

دوم – آغاز برنامه

استاد همان استاد همیشگی. با همان لبخند و همان مهربانی چشم ها . تا چند دقیقه جز صدای تشویق چیز دیگری شنیده نمیشد. چند زمانی صحبت استاد و تشکر ایشان از حضور علیزاده و لطفی و هنردوستان و معذرت خواهی ایشان به خاطر حضور دوربین ها در شب پایانی.

گروه شهناز به سرپرستی و نوازندگی استاد مجید درخشانی (تار) – حسین رضایی (دف و دایره) – رامین صفایی (سنتور) – کاوه معتمدیان (کمانچه) – سینا جهان آبادی (کمانچه) – شاهو عندلیبی (نی) – رادمان توکلی (تار) – مهرداد ناصحی (قیچک آلتو) – حامد افشاری (قیچک باس) – محمد رضا ابراهیمی (عود) – مهدی امینی (رباب) – حمید قنبری (تنبک) و مژگان شجریان (سه تار) به روی سن جای گرفتند.

بخش اول برنامه که در دستگاه همایون اجرا شد ابتدا پیش درآمدی بسیار زیبا و هنرمندانه و البته فنی ساخته استاد درخشانی اجرا شد. سپس قطعه " زنگ شتر " و ساز و آواز. بعد از این بخش تصنیف " چشم یاری "  ساخته استاد شجریان با تنظیم استاد درخشانی با شعری از ملک الشعرای بهار تقدیم حضار شد. آواز شوشتری – چهر مضراب بیداد همراه ساز و آواز و تصنیف رندان مست ساخته استاد درخشانی پایان بخش قسمت اول برنامه بود.

سوم – آنتراکت

سرویس های بهداشتی شلوغ – بوفه غلغله  و راهرو ها مملو از مردان و زنان و دوستداران هنر.

با دوستان صحبت از گرفتگی صدای استاد و نوازندگان جوان و تکنوازی سنتور و نی تعریف از استاد درخشانی بود که زمان آنتراکت به پایان رسید و برگشتیم سالن (رانی هلوی من هم ته کشید).

چهارم – پایان برنامه

بخش دوم برنامه در دستگاه شور که ساخته استاد شجریان و تنظیم استاد درخشانی بود با اشعاری از مولانا و حافظ شروع شد. نخست پیش درآمد و ساز و آواز و تصنیف " پیام نسیم " اجرا گشت. بعد از آن ساز و آواز و چهار مضراب و آوازی از مثنوی و تصنیف زیبای " مرغ خوشخوان " پایان بخش برنامه بود.

البته حتما هدیه استاد به حضار را حدس می زنید " مرغ سحر ". البته این اجرا با کار های قبلی که من یا شما از استاد شنیده بودیم بسیار متفاوت بود. با تنظیم جدید و بسیار هنرمندانه ی استاد درخشانی و آواز هنرمندانه تر استاد شجریان. دیگر کسی با مرغ سحر گریه نمی کرد. یک مرغ سحر شاد و دلنشین که نوید سحر از پس شام تار را می داد. همه برنامه یک طرف – مرغ سحر یک طرف.

و تشویق. و باز هم تشویق. و باز هم تشویق. بوسه پدر و دختر بر صورت یکدیگر. و باز هم تشویق.

پنجم – دریک نگاه

اگر گرفتگی صدای استاد و یک یا دو اشتباه در آواز که احتمالا ناشی از خستگی بعد از یک هفته اجرا و کسالت ایشان را نادیده بگیریم روی هم رفته برنامه جالب و خوبی بود. هر چند نوازندگان جوان جایگاهی  چون کلهر – علیزاده – مشکاتیان – حسن ناهید – کیوان ساکت و ... را نداشتند ولی همین که استاد به جوانان بها داده و راه را برای آنان روشن می کند در خور ستایش است. از جمله حضور نوازنده زن در میان نوازندگان برای اولین بار در کارهای استاد به چشم می خورد ( دست کم تا زمانی که من به یاد دارم ). البته بجاست که از زحمات استاد مجید درخشانی تقدیر و تشکر شود. حضور این دو گوهر چشم نواز در کنار هم تلالو زیبای موسیقی اصیل و سنتی ایران است.

درود بر خسرو آواز ایران

ششم – جدی نگیرید

ساعت 1.30 بامداد زمان برگشتن از کنسرت یه مرتبه فکری به سرم زد. یه فکر جالب. چطور میشه اگه استاد هر ماه برنامه داشته باشه و از آنجایی که بیشتر مردم زیر خط فقر هستند بلیط به بهای 1500 تومان فروخته بشه و در اون برنامه استاد فقط مرغ سحر رو بخونه ؟ چطوره !!!